Deklarata e Vëllait Tonë Fadilit Geci në Hagë, e Cila Ndryshoi Epokat – Thotë Çamil Shehu
Sot, dy grupe mërgimtarësh – një nga Zvicra dhe një nga Gjermania – më telefonuan duke më shprehur dëshirën dhe respektin e tyre të thellë për të më takuar. Pa pritur, në shenjë vlerësimi dhe dashamirësie, më dërguan një biletë avioni për të udhëtuar dhe për t’u bashkuar me ta në një ndejë burrash, një takim për të ndarë biseda, mendime dhe momente çlirimi shpirtëror. Ky gjest më preku thellë, sepse vjen nga zemra e miqve të vërtetë dhe nga një mirënjohje që ndoshta më frikëson – mos vallë nuk e meritoj të jem ai që e kthen këtë të mirë me respekt dhe dinjitet të denjë për ta?
Në këtë rast, e ndiej një detyrë të lartë që t’u qëndroj pranë këtyre vëllezërve mërgimtarë, që përmes sakrificave të tyre të jashtëzakonshme kanë ruajtur jo vetëm emrin dhe dinjitetin kombëtar, por edhe shpirtin e përbashkët të atdhedashurisë sonë. Ky respekt i ndërsjellë na forcon më tej lidhjet dhe më kujton se çdo gjest i tillë është një shenjë e gjallë e forcës së bashkimit tonë.
Respekti i posaçëm nga mërgimtarët vjen për deklaratën historike të vëllait tonë, Fadilit Geci, në Hagë. Deklaratë kjo që theu epokën e një të shkuare të errët, atë të sllavizmit që për dekada kishte vënë në pranga ëndrrat tona kombëtare. Me një zë të qartë dhe të fuqishëm, kjo deklaratë tregoi daljen nga gërshërët e rusëve që dikur prisnin dhe çepnin me dorën e disa shqipfolësve tradhtarë. Deklarata e tij hapi një horizont të ri, duke e drejtuar çështjen tonë kah një krah i pashkëputur – ai i proamerikanizmit dhe i vlerave të lirisë dhe demokracisë.
Këto ngjarje dhe momente më kujtojnë se mirënjohja dhe respekti janë ura që lidhin të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen tonë. Për këtë arsye, e ndiej për detyrë që çdo hap, qoftë i madh apo i vogël, ta ndërmarr me përulësi dhe me një ndjenjë të thellë të përgjegjësisë për ta kthyer këtë respekt me të njëjtën vlerë dhe përkushtim që më është dhuruar.
Me nderime të thella për ju, miqtë e mi,
Halil Geci
