ZËRI I KOSOVËS NË SHEKUJ: RUGOVA DHE RRËNJËT E KOMBIT
Përmes Rugovës, ne folëm.
Përmes Skënderbeut, ne qëndruam.
Përmes Nënës Terezë, ne u kujtuam botës se shpirti i shqiptarëve është i paepur dhe i pastër.
Në udhëtimin tonë për t’i treguar botës se kush jemi, kujt i përkasim dhe çfarë kemi dhënë për civilizimin, populli shqiptar ka pasur zëra që nuk janë shuar kurrë, edhe kur liria dukej e largët dhe drejtësia e harruar.
Njëri prej këtyre zërave ishte Dr. Ibrahim Rugova – presidenti shpirtëror i Kosovës, prijësi i paqes dhe urtësisë, udhëheqës i rezistencës kulturore dhe morale të një populli që refuzoi të nënshtrohej.
Në takime me ndërkombëtarët, në kancelaritë evropiane, në forume dhe në zemrat e bashkëkombësve, ai fliste me qetësi, por me peshën e historisë në shpirt:
“Kosova–Dardania është atdheu i Konstantinit të Madh dhe i Justinianit, njërit ndër themeluesit e së drejtës romake.
Po ashtu, në Dardani – në Ulpianën e bukur, afër Prishtinës së sotme – i kemi martirët e parë të krishterimit në Evropë: Florin dhe Laurin.”
— Dr. Ibrahim Rugova, Paris, 17 dhjetor 1996
Këto fjalë nuk ishin vetëm deklarata historike – ishin një kujtesë për botën se Kosova nuk është një konflikt i vonshëm, por një qendër e lashtë civilizimi, pjesë e pandashme e identitetit evropian.
Rugova e çonte zërin për të vërtetën: se shqiptarët janë populli më i vjetër i Evropës, trashëgimtarë të Ilirisë dhe mbrojtës të vazhdueshëm të vlerave perëndimore.
Në këtë vazhdë historike qëndron edhe figura titanike e Gjergj Kastriotit – Skënderbeut, i cili për 25 vite me radhë nuk mbrojti vetëm tokat shqiptare, por qëndroi si mburojë kundër Perandorisë Osmane dhe pushtimeve lindore që kërcënonin vetë identitetin e Evropës.
Ai ishte flamurtari i lirisë, heroi që e vendosi emrin shqiptar në zemër të historisë botërore.
Në krah të kësaj force qëndron edhe drita e shpirtit – Nëna Terezë, Gonxhe Bojaxhiu, bijë e shqiptarisë nga Shkupi, që u bë shenjtorja e njerëzimit, duke e bërë botën të ndiejë dashuri aty ku kishte vetëm vuajtje.
Ajo është zëri i mëshirës, i dhembshurisë dhe i Zotit, që fliste me gjuhën e zemrës shqiptare në çdo cep të planetit.
Këto janë shtyllat e historisë sonë moderne:
-Rugova që foli për identitetin, rrënjët dhe të drejtën
-Skënderbeu që luftoi për lirinë dhe mbrojtjen e qytetërimit
-Nëna Terezë që e shëroi botën me dashuri
Ne jemi një popull i lashtë, por gjithmonë i gatshëm për t’u ringritur.
Nga Dardania ilire e deri në bashkëkohësi, historia jonë nuk është vetëm histori mbijetese, por dëshmi e vlerës njerëzore.
“Kryesisht, këto ishin qëndrimet e Ibrahim Rugovës në bashkëbisedimet me diplomatë dhe burra shtetesh me ndikim, përmes të cilave ai i bindi shumicën e vendeve perëndimore se ne ishim ‘fajtorë’ vetëm pse jetonim në trojet tona. Ky ishte qëndrimi i palëkundur i Rugovës.”
